آسان آدمک آریاپناهی

آسان تر تاریکی ظلمت نبود راهی!

در عمق فلک پیدا تابد به سرا ماهی!

نایم به قدم رفتن ناید به دگر آری!

هر سو که نظر کردم من ماندم و در چاهی!

گر بار دگر فرصت جان را به سلامت شد!

در بودن جان دقت می کردم و آگاهی!

طاقت نبود صبرم در هر نفسم دردم!

باید به دگر سویی منظر بودم گاهی!

چون بودن سودایی غم بار اثر آتش!

​​​​​​​باشد به گذر بودن سر سوزد و جان آهی!